Na nasze wesele zajedzie kareta Zaprzężona w białe konie, A pierwszym drużbą będzie poeta - Gitarę chwyci w dłonie, By śpiewać piękne wiersze o Tobie, Jakich ja śpiewać nie umiem. Potem ja Ciebie wezmę na ręce, Zaniosę tam, bis Gdzie szczęścia będzie najwięcej. Weźmiemy z sobą jedynie tom wierszy - Niczego więcej nie chcę, Gdy w lesie, na łące usłyszę wśród świerszczy Twoje i moje serce. Będziemy sami jak Adam i Ewa: Raj odkryjemy na nowo. Ja będę Ciebie nosił na rękach I śpiewał, że bis Na świecie jest tyle piękna.